Szczęście

    

>>>

Szczęście, to nie czterolistna koniczyna.
To nie wyimaginowane pojęcie definiowane jako tylko i wyłącznie zadowolenie z czegoś.
Szczęście, to nie tylko zadowolenie z samych pozytywnych rzeczy.
Szczęście, to umiejętność cieszenia się z małych rzeczy, mimo nie zawsze sprzyjających okoliczności.
Szczęście, może objawiać się w postaci drugiej osoby stojącej obok bezwarunkowo.
Szczęście, to radość w radości, radość w smutku, to spontaniczność, kreatywność i zadowolenie z życia takiego jakim jest.
Szczęście, to wdzięczność, to opieka, to pomoc, to umiejętność dostrzegania ukrytych detali i zachwycania się nimi.
Szczęście, to codzienne życie, nie szaleńcze choć może być spontaniczne, wypełnione pasją, różnoraką formą ekspresji i emanacji na otaczający świat, ludzi, dzielenia się pozytywną energią oraz nieustannemu dostrzeganiu pozytywnych aspektów istnienia.
Szczęście każdy może określać na swój unikatowy sposób. Definiuj je każdego dnia, a będziesz zadziwiony, ile szczęścia można dostrzec w zwykłych momentach, tym samym widząc je już niezwykłymi.

>>>

© ChP

Nowy świat

    

>>>

Codzienna rzeczywistość, w bardzo dużej mierze kreowana jest przez propagandę tzw. "nowoczesnych, wolnościowców", akceptujących rozmyte wartości, zdających się spoglądać z zamglonymi oczami. Będących sługami "pana tajemnic". Wpychają oni wszystkim stojącym w przeciwnym kierunku niż oni - jako wyznawcy kultu samouwielbienia i czci swojego "pana", obraz "nowego świata", jako jedynie słuszny, jeśli wychodzi spod pędzla trzymanego w ich rękach.

Metafora z alegorią płynąca

   

>>>

Rzeka płynie w ciszy zazwyczaj. Tylko w momentach przełomowych, w wodospad się przeobraża, okazując swą potęgę. Strumień, z daleka ogłasza swoją obecność. Rzekę charakteryzuje w znacznej mierze spokój, strumień jest porywisty, gromki, za to silny i nieustannie pędzi by osiągnąć zamierzony cel.
Rzeka spokojna, wytrwała, gromadzi wokoło siebie życie, jest schronieniem dla innych. Nie ustaje jednak w podążaniu ku większemu przeznaczeniu.
Strumień w miarę swojego rozwoju potokiem się staje. Gromko i żwawo, z uporem pędzi, nieustannie drążąc drogę, tam gdzie jej nie ma, nie traci motywacji.

Mętne zapatrywania

    

>>>

Rozmyte cele, nie precyzyjne punkty odniesienia i nie zdefiniowane przeciwności, na drodze do osiągnięcia zamierzonego planu, są - jak łapanie chmur do plecaka.

>>>

© ChP

Cele

    

>>>

Ustanawiaj sobie wyższe cele, ponadczasowe.
Nie pokładaj nadziei w przemijającym wymiarze lub w zawartych w nim materialnych zasobach.
Wyznaczony kierunek realizuj sukcesywnie, nawet w czasie posuchy, a możesz być pewien, że każdy dzień przybliża cię do osiągnięcia finalnego momentu szybciej, niż gdybyś pozwolił sobie na pauzę.

>>>

© ChP

Engl:
Establish yourself higher goals, timeless.
Do not put hope in this passing time or contained in the material resources.
Determined direction out successively, even in times of drought, and you can be sure that every day brings you closer to achieving the final moment faster than if you allow yourself to pause.

Posmodernistyczny wiek

    

>>>

Siły zła wzmożyły swoje działania.
Ubierając i wysyłając swoich wysłanników w najodleglejsze zakątki ziemi, wykazały najwyższy poziom dyplomacji i marketingu.
Ubrani w sutanny, poszli do kościołów. Garnitury, udali się do wspólnot. Jarmułki i odwiedzili synagogi. Udali się też do setek innych denominacji i miejsc kultu, by kontynuować kampanię na rzecz zjednoczenia, pokoju i by przekonywać o swojej świętej naturze, niewinności i nakłaniając do ustalonych od wieków reform.
Efekt: Ekumenizm, dążenie do ujednolicenia religii światowej, wprowadzenie elementów starożytnej symboliki - jako tej przecież pozostawionej w dziedzictwie rasie ludzkiej. Krzewienie nowoczesnych elementów kultu - od muzyki po sakramenty, ceremonie - w których elementy mroczne mają być po prostu dodaniem koloru.
Udali się do tysięcy ospałych wspólnot, plemion i zanieśli przebudzenie.

Twój sukces

    

>>>

Sukces, to spełnienie niekoniecznie na poziomie milionów, jednak nie opiera się ono na niepraktycznym klepaniu regułek, niedoświadczalnych przykładach i braku stymulacji młodych ludzi z pasją do usamodzielnienia się.
System edukacji nastawiony jest na powtarzanie, powielanie istniejącego, a nie na stymulowanie umysłów w poszukiwaniu, doświadczaniu, badaniu, rozwijaniu kreatywności i stosowaniu w praktyce pomysłów. Ponieważ zabrakło by czasu na realizację pragramu nauczania, zniewalającego i często ograniczającego wielu wspaniałych ludzi, wyrywających się z pasją przed szereg, a wzamian budowane jest społęczeństwo niewolnicze zamiast wysoce rozwinięte.

Give something back, don't be selfish.

    

>>>
You are everywhere for some reasons.
For instance: If you are in foreign country, you are taking something from there.
It can be possibilities to live there in piece, it can be studying, it can be visiting, or escaping from the war, learning about the culture and architecture of ancient, working - so you are taking money from there, it can be any other opportunity which brings some profits to your life.

Don't you think that it would be valuable idea to give always something back?
I do not want to say that, we must or suppose to share all aspects of our life with anyone around us - I speak about respect anything, anyone, anywhere and everywhere, in all aspects of our surroundings, including natural environment and animals. 

Talenty

    

>>>

Kiedy zastanawiam się nad słowem "talent", zwykle pojawia się w mojej głowie obraz bardzo wielkiego uzdolnienia, profesjonalizmu i poświęcenia jakie do tego prowadzi.
Mimo tego, i tak zdaję sobie sprawę, że jako ludzie mamy talenty niekoniecznie rozwinięte na poziomie ponadprzeciętnym, a jednak je mamy. Czy to znaczy, że nie możemy ich używać ponieważ nie są na poziomie Mozarta?
Czy jeśli piszemy poezję od razu musimy Być Szymborską, bo jeśli nie to nie powinniśmy w ogóle sięgać po pióro?
Z całą pewnością, istotne jest to, aby każdy, który uzewnętrznia cokolwiek, czynił to z serca i w sposób przychylny innym.
Jednemu odpowiada jedno, drugiemu drugie. Nie musimy być odpowiedzią dla wszystkich, po przez to, co prezentujemy otoczeniu - taką odpowiedzią stał się Mesjasz. Jeśli my, jako ludzie, możemy przynieść coś dobrego dla jakiejś grupy ludzi, powinniśmy się z tego radować i kontynuować nasze działania, wszytko po to aby nieść dobro, samemu z niego także czerpiąc.

Racja...

    

>>>

Nie ważne kto z nas ma rację, istotne jest, czy jesteśmy w stanie szanować się, mimo różnych punktów widzenia tej samej kwestii.

>>>

© ChP

A może przekonasz się sam?

    

>>>

Rzeczywistość, w której żyjemy, zdominowana jest przez pseudo prawdę, przez programowane reakcje, złudne pojęcie szczęścia, miłości, pokoju, rzeczywistość wypełniona ignorancją do ponadczasowych wartości, w efekcie objawiając się "ślepotą sumienia". Nie można zatem dziwić się, że ludzie akceptują to co złe, a nie akceptują tego, co leży u podstaw człowieczeństwa, tłumacząc się ograniczeniem swobód lub naruszeniem uczuć we wszystkich możliwych aspektach. Choć wiele ludzkich zachowań i reakcji temu przeczy, nie należy być po przez to zwiedzonym, wysuwając wniosek, że ludzkość zmierza do czegoś dobrego.
Wszyscy jesteśmy stworzeniem. Wychodząc z takiego założenia, musi istnieć zatem Stwórca. Powszechnie uznaje się, że On istnieje i jest dobry. Możemy zatem założyć, lub stwierdzić, że każdy może nosić w sobie przejawy dobra. Aby jednak całe życie oprzeć na fundamencie Stwórcy, być dobrym i nieść dobro innym, człowiek musi "obudzić się ze snu", w jakim znaczna część ludzkości funkcjonuje i "zmartwychwstać do nowego życia" opartego na tym, co Jezus Chrystus ponad dwa tysiące lat temu mówił, jego apostołowie i wielu współczesnych znanych i mniej znanych postaci. Czy takie życie musi być - jak mawiają co niektórzy - przestarzałe lub zabobonne i nieaktualne? A może paradoksalnie prawdziwe szczęście jest tam, gdzie coraz mniejsze rzesze chcą szukać?

Moment zachwytu spełnieniem wszystkiego?

    

>>>

Kiedy czytam - mam żonę mogę umierać osiągnąłem wszystko, to napawa mnie myśl, że stereotypowe, zaprogramowane cele w umysłach ludzkich, przejmują kontrolę nad wieloma, bo choć metaforycznie, to wypowiadający przecież utożsamia się wypowiadanymi słowami - chyba, że rzuca od tak, na wiatr.
Czyż nie byłoby trafniej, rozsądniej, lepiej, dostrzegać więcej, niż to, co jest w zasięgu wzroku? - "Istnieją lornetki, teleskopy" - można dostrzegać znacznie więcej, spoglądać dalej, widzieć wyraźniej. Można chyba mieć większe cele i żyć ze wspólnymi wizjami, już nie indywidualnymi, a jednak nieprzeciętnymi, wybiegającymi poza chwilowe uniesienia.
Jeśli kogokolwiek szczyt spełnienia to "jedno ciało" - z małżonką lub małżonkiem, to czy nie za nisko wymierzone są to cele? Czyż nie ma nic atrakcyjniejszego i nieprzeciętnego niż moment zachwytu?

>>>

© ChP

Zamordyzm europejskiej kultury

    

>>>

To, co obecnie obserwuję to "zamordyzm europejskiej kultury" - jaka by ona nie była, i to niechlubnie za przyzwoleniem lub celowo - co jeszcze bardziej jest upokarzające, nieudolnie sterujących liderów europejskich, działających umyślnie lub nieświadomie - a to jeszcze bardziej pogrąża tych ludzi, na szkodę Europy jak i swoją własną, a tym bardziej na swoich potomnych.
Absurdalne zachowania, albo są dowodem na totalną kontrolę przez osobników z cienia, którym nie chcą przeciwstawić się elity, lub nie mają ku temu mocy, bądź są zwyczajnie kupione lub zastraszone. A może to dowód na zjawisko "zaciemnionych umysłów", lub co gorsza na lekceważący stosunek do życia, jako wartości objawionej w żywej istocie. Może to sugerować wniosek dość kontrowersyjny. UE powinna przestać istnieć, a kraje o zbliżonych interesach, kulturach i celach powinny rozwijać ścisłą kooperacje i stworzyć osobną "unię koopracyjną" oraz silną linię obrony przed sztucznymi, mocarstwiwymi zapędami wszelkiej maści tworów, jakim było m.in: cesarstwo rzymskie, związek sowiecki czy do jakiego pretenduje obecnie UE.

>>>

© ChP