Frashkownia

    

>>>

Klany złodziei sieją brak nadziei.
Dysputy dywagacje, każdy ma swą racje.
Nie ma komu sercem służyć, słowa przeciw słowom, społeczeństwo nuży.
Zabrać jednym, uszczknąć innym, immunitet chroni winnych.
Komu wstęgę, komu order? Nie smaruje? Obić mordę!.
Przekręcone informacje, zniekształcona pamięć nacji.
Co róż nowa banda żłopie, oponentom dołki kopie.
Ochłapami człek się syci, wątłe kroki życia nici

>>>

© ChP

To keep our ayes on guide, on our path.

>>>
Warto podążać ścieżką, jaka została już przebyta i sprawdzona przez najwytrwalszego piechura. Idąc w warunkach sprzyjających i niesprzyjających, lecz z wytrwałością, z pewnością możemy oczekiwać, iż dotrzemy do miejsca, którym jest wyższy wymiar, wykraczający daleko poza rzeczywistość w jakiej na moment jesteśmy umiejscowieni, aby pojąć głębię zależności pomiędzy wszelkimi tworami, oraz doświadczyć namiastki spójności i harmonii, w której wszelkie stworzenie, jako zależne od siebie wzajemnie, powinno nauczyć się współistnienia. Jako przedstawiciele rasy nadrzędnej, powinniśmy wykazywać się ponadprzeciętną zdolnością dostrzegania cudzych potrzeb podczas naszego wędrowania, odkładając swoje dążenia na drugi plan. Tym sposobem, dbając o siebie wzajemnie mamy szansę osiągnąć więcej tak, aby nikt nie musiał doświadczać poczucia straty, oraz aby jak najwięcej istnień mogło skierować swoje kroki na ścieżkę oświecenia umysłów i uwolnieniu dusz.